طعن سوم : ندامت هنگام مردن 343 طعن چهارم : امر به سوزاندن در خانه زهرا عليها السّلام 343 طعن پنجم : وصيت به دفن خود در مرقد پيامبر اسلام 348 طعن ششم : مجازات نكردن قاتل مالك بن نويره 349 طعن هفتم : پدرش از بيعت با أبو بكر ، خوددارى كرد 353 طعن هشتم : بيعت أبو بكر ناگهانى بود 354 طعن نهم : بدعت در اذان صبح و وضوء نماز 354 طعن دهم : شك در حفظ قرآن از تحريف 355 طعن يازدهم : نصب عمر به خلافت 356 طعن دوازدهم : تصرّف در تشهد نماز 356 طعن سيزدهم : اهل گناه و اشتباه بود 356 طعن چهاردهم : لغو مأموريت او در ابلاغ برائت 357 طعن پانزدهم : تحت امر عمرو عاص بود 357 طعن شانزدهم : تهديد بلال حبشى مؤذن پيامبر 357 طعن هفدهم : مجازات نكردن اشعث بن قيس واجب القتل 357 طعن هيجدهم : سوزاندن فجاة سلمى در آتش 358 طعن نوزدهم : ندامت در حال استحضار و عدم اعتراف نزد مردم 358 طعن بيستم : علم به احكام شريعت نداشت 360 طعن بيست و يكم : مخالفت با امر پيامبر در مسأله خلافت 361 طعن بيست و دوم : انتخاب كارگزاران نالايق 361 طعن بيست و سوم : نشستن بر منبر پيامبر 361 طعن بيست و چهارم : از ميوه بهشتى محروم بود 361 طعن بيست و پنجم : بيست هزار دينار از بيت المال بر ذمّه‌اش بود 361 طعن بيست و ششم : موجب شهادت فاطمه زهرا عليها السّلام شد 361